“Iedereen houdt toch van Roze”? Is wat gisteren iemand tegen mij zei die zelf heel erg van roze houdt, maar het niet zo vaak draagt…..

Mijn antwoord is NEE, niet iedereen houdt van ROZE….

Ik toevallig wel, jij ook en heel veel vrouwen en (een aantal) mannen ook. Maar toch……niet IEDEREEN houdt van Roze.

Waarom is dat zo?

Hoe kan het toch dat niet iedereen van dezelfde kleuren houdt?

Is dat wellicht aangeleerd?

Krijgen we dat mee vanaf de geboorte?

Is dat anders voor mannen en vrouwen, voor jongeren of ouderen?

Uit diverse onderzoeken blijkt dat maar een klein percentage van de vrouwen Roze als lievelingskleur heeft (onder de 5%), en dat mensen (zowel mannen als vrouwen) Roze steeds meer gaan waarderen als ze ouder worden.

 

Is Roze nou echt een kleur voor meisjes?

Vóór 1940 was er nog geen kleur vastgesteld voor meisjes en jongens. Geslacht specifieke kleding was er toen nog niet; kinderen en baby’s droegen vooral dezelfde kleuren. In eerste instantie was Blauw voor meisjes en Roze voor jongens.

Roze was kordaat, een sterke kleur.

Blauw was juist delicaat en dat zou beter passen bij meisjes.

Er was zelfs nog een andere optie toen: Blauw voor baby’s met Blauwe ogen en Roze voor baby’s met Bruine ogen.

Wanneer je erover nadenkt, zou dat ook logischer zijn: kleuren moeten niet passen bij een geslacht. In Frankrijk hanteerde men dit kleurensysteem het meest. De rest van de wereld wist niet precies welke kleuren nu voor welk geslacht waren.
In 1940 legden Amerikaanse fabrikanten twee kleuren vast: Roze voor meisjes en Blauw voor jongens. Hiermee gingen ze aan de slag voor een lijn met gender afhankelijke kleding.

Later zouden ook speelgoed en gebruiksvoorwerpen volgen. Uiteindelijk is Roze dus voor meisjes omdat fabrikanten dat ooit hebben bedacht. Het heeft met biologische voorkeur niets te maken.

Natuurlijk zijn er vrouwen en meisjes die Roze als lievelingskleur hebben, maar omdat onze cultuur zo pro-Roze voor meisjes is, is het de vraag of de voorkeur biologisch is.

Wij verbinden (onbewust) verschillende eigenschappen en emoties aan kleuren.

Wanneer we een bepaalde kleur zien, komen automatisch die emoties weer naar boven.

Wanneer dat fijne emoties zijn dan worden we blij, warm, enthousiast, energiek of gelukkig van die kleur.

Wanneer dat minder fijne emoties zijn dan worden we daar eenzaam, moe, somber, koud of zelfs verdrietig van en vinden we die kleur ook niet leuk.

Niet fijn om te dragen en ook niet om in onze omgeving te hebben.

Laatste sprak ik een jonge vrouw die zwanger was van een meisje. We hadden een gesprek over roze kleding voor (kleine) meisjes en toen vertelde ze me dat haar dochter GEEN Roze kleding zou krijgen omdat zij dat “een vreselijke” kleur vindt.

Ze vertelde dat zij een roze bikini had gedragen toen ze 7 jaar was met allemaal kleine roze hartjes erop. Ze had deze bikini op haar verjaardag gekregen en ze was er erg blij mee. Totdat ze op een dag uitgelachen werd door een groepje meisjes uit haar klas, die haar mooie roze bikini met de kleine roze hartjes erop erg kinderachtig vonden. Na dat voorval die haar erg verdrietig maakte, heeft ze nooit meer roze gedragen omdat ze het gevoel van uitgelachen worden nog steeds voelt bij de kleur Roze.

Balanskleur

Vaak dragen we de balanskleur van de kleur die we niet leuk vinden wel (en veel), waardoor de balans tussen beide kleuren verstoord is en er geen harmonie is op een bepaald vlak in je leven.

Wil je daar meer over weten? Stuur een mailtje naar info@kijkopkleur.nl en ik neem contact met je op.

Een mooie ROZE groet van Jannie